* * * الحمد للّه و المنة كه اين خجسته مسافرت‌نامه كه به سعادت مختوم و به آثار عجم موسوم است ، به كوشش قلم فصاحت رقم به انجام پيوست . اكنون نوبت دم فروبستن است و هنگام خاموش نشستن . باز بعض از اجلّهء احباب و اعزّهء اولى الالباب ، فقير را ترغيب و تحريض « 1 » مىنمايند به نگاشتن شيرازنامه‌اى مشتمل به ذكر ابنيه و آثار و انهار و محلّات و مساجد و بقاع و مزارات و مدارس و اسواق آن و شرح احوال بعض از اوليا و عرفا و حكما و شعرا كه در آن مدفونند يا از آن خاك پاك برخاسته‌اند و اين معنى محجوب نيست كه از شيرازنامه‌هايى كه سابقا نوشته شده ( 9 ) است ، ما را حظّى حاصل نيست و نفعى عايد ، نه ؛ الّا اطّلاعى بر اوضاع قديم آن ؛ زيرا كه ابنيهء مذكوره ، در آن نسخ ، از ميان رفته و آثارى از آنها باقى نمانده و همانا كه شيرازنامه‌هاى قديمه ، حكم تقويم پارينه را دارد . ( خلاصه ) ، با وجود اين همه اطالت كه در مقالت كتاب رفته و مؤلّف را ديگر حالت نمانده ، ناچار مصمم شده كه به عون اللّه تعالى ، همّت گمارم و مختصرى از احوال شيراز بنگارم ، فى سنهء 1311 .

--> ( 1 ) . تحريض : حرف آخر ، صاد معجمه است ؛ به معنى برانگيختن آمده . و به صاد مهمله - چنان كه مشهور است - مهمل است .